Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου

Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου
Πετρογέφυρα: διαδρομές...της φύσης τα καμώματα...δημιουργήματα...μνήμες...αναφορές...βιώματα

Τιμή στους μάστορες, που άφησαν με τα εμπνευσμένα έργα των χεριών τους το ίχνος τους στην ιστορία της νεοελληνικής αισθητικής, σμιλεύοντας την πέτρα και δαμάζοντας το νερό της Πελοποννησιακής γης, με την απαράμιλλη τεχνική τους, τη φλόγα της ψυχής τους και το σεβασμό στη φύση.
Ας γνωρίσουμε αυτούς και τα έργα τους.

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

Καταρρέει δίτοξο Μυκηναϊκό γεφύρι στο Αρκαδικό Αργολίδας



Ένα ακόμη μυκηναϊκό γεφύρι οδεύει ολοταχώς προς την...εξαφάνιση!!!

Πρόκειται για το δίτοξο γεφύρι στο χωριό Αρκαδικό, του δήμου Επιδαύρου στην Αργολίδα, το οποίο μετά από ένα δυνατό κατέβασμα του ρέματος, που διασχίζει το χωριό, έπαθε τεράστιες ζημιές και κινδυνεύει να διαλυθεί ολοκληρωτικά.

Είναι το δεύτερο γεφύρι μυκηναϊκής εποχής που βαδίζει προς αφανισμό, μετά το γκρέμισμα από τον ίδιο λόγο ενός άλλου στο ίδιο χωριό και το αποτελείωμά του ήρθε όταν οι πέτρες έγιναν αντικείμενο πλιάτσικου για τους...ειδικούς του είδους, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για...υλικά οικοδομών.
Δίτοξο μυκηναϊκό γεφύρι στο Αρκαδικό. (Φωτο: ΑΓΠ)


Ήδη, το κακό είχε ξεκινήσει από τη θεομηνία (βροχή μαζί με σφοδρή χαλαζόπτωση) της 2ας Ιουλίου 2001, όταν από την αριστερή πλευρά, από κατάντη, είχαν αποκολληθεί πέτρες και παρά τις ενέργειες των τοπικών φορέων προς τους αρμόδιους δεν έγινε τίποτα, τότε που η επερχόμενη καταστροφή ήταν στο αρχικό στάδιο.

Δεν καθαρίστηκε και δεν διαμορφώθηκε η κοίτη του ρέματος και σιγά-σιγά τα φερτά υλικά (χώμα, πέτρες, ξύλα κλπ) κάλυψαν από ανάντη τα τόξα και γενικά όλο το γεφύρι. Έτσι το νερό μη έχοντας διάξοδο μέσω των τόξων περνούσε πάνω από το γεφύρι, προξενώντας του ζημιές που με το χρόνο μεγάλωναν.

Παρ' όλα αυτά, σωζόταν σε σχετικά καλή κατάσταση μέχρι τον Αύγουστο του 2012, παρά τον βαρύ τραυματισμό του στο αριστερό του μέρος.
Από κατάντη. (Φωτο: ΑΓΠ)


Η χαριστική βολή δόθηκε το Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012, καθυστερημένη κατά 11 χρόνια, όταν ένα δυνατό κατέβασμα του ρέματος γκρέμισε και παρέσυρε το ήδη προβληματικό τμήμα του αριστερού μέρους, από κατάντη, του γεφυριού μαζί με το αριστερό του τόξο.

Ο Δήμαρχος Επιδαύρου Κων/νος Γκάτζιος, στις 13 Αυγούστου 2012 απέστειλε έγγραφο στην Δ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων στο Ναύπλιο, όπου ενημέρωνε τους αρμόδιους για το πρόβλημα και τους παρακαλούσε για τις δικές τους ενέργειες.

Δυστυχώς, όπως γίνεται συνήθως σ' αυτές τις περιπτώσεις, η γραφειοκρατεία και η απραξία αποδεικνύεται πιο δυνατή και αποτελεσματική από την ευαισθησία κάποιων τοπικών φορέων και από την ιστορική μνήμη.

Το συγκεκριμένο γεφύρι πρόκειται για μια πρωτοπόρα και μοναδική περίπτωση δίτοξης κατασκευής στην περιοχή, αναφέρεται στην Μυκηναϊκή περίοδο και είναι χτισμένο μ' αυτή την τεχνική (χρήση ογκολίθων, εκφορικό σύστημα κατασκευής, κλπ) ενώ η αιτία που χάνεται είναι η συστηματική αμέλεια του ανθρώπινου παράγοντα.
Από κατάντη.( Φωτο: ΑΓΠ)


Βρίσκεται επί του αρχαίου μονοπατιού (δρόμου) που οδηγούσε από τις Μυκήνες και την Τίρυνθα στην Επίδαυρο, όπου σε μικρή απόσταση συναντάμε και τα άλλα δύο γεφύρια της περιοχής, “Καζάρμα” και “Γιαλούση”. Το μήκος του είναι 22 και το πλάτος 4,20 μέτρα.

Το γεφύρι βρίσκεται σε απελπιστικά άσχημη κατάσταση και σε ενδεχόμενη θεομηνία κινδυνεύει να αφανιστεί εντελώς, διαλυόμενο εις τα εξ ων συνετέθη. Ίσως, τότε μόνο, κάποιοι θα τρέχουν (αν τρέχουν) και...δεν θα φτάνουν, για να διορθώσουν ή μάλλον για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα της δικής τους ολιγωρίας. Αν βεβαίως προλάβουν το επερχόμενο...πλιάτσικο.

Μόνο μια εκτεταμένη επισκευή, κατόπιν σοβαρής μελέτης από ειδικούς μπορεί να το σώσει και να το αναδείξει, εντασσόμενο σε μια ενότητα Μυκηναϊκής Κατασκευαστικής Τεχνοτροπίας μαζί με τα άλλα δύο της ίδιας τεχνικής και επί του ιδίου μονοπατιού ( Καζάρμας και Γιαλούση).

Δύσκολη ομολογουμένως περίπτωση, αλλά ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τους κρατούντες στον Πολιτισμό, προκειμένου να διασωθεί και να αναδειχθεί ένα τόσο σπουδαίο μνημείο λαϊκής αρχιτεκτονικής, 3.500 και πλέον χιλιάδων χρόνων, που αναφέρεται σε μια τόσο παλιά και ένδοξη ιστορική περίοδο της χώρας.
Ότι έχει απομείνει από το δίτοξο μυκηναϊκό γεφύρι. Φωτο: ΑΓΠ)


Διαφορετικά, θα απομείνει μόνο η ταμπέλα “Μυκηναϊκή γέφυρα” (και ξενόγλωσση παρακαλώ), που θα θυμίζει στις επόμενες γενιές ότι εδώ υπήρξε κάποτε μια σπουδαία πέτρινη μυκηναϊκή γέφυρα που εξαφανίστηκε όχι από τη δύναμη της φύσης, αλλά την αναλγησία του ανθρώπου και που θα δικαιώνει απόλυτα τους καραδοκούντες θιασιώτες της άποψης “άσημοι απόγονοι ενδόξων προγόνων”.

Δείτε το σχετικό video στο: You Tube.com/agpelop
 

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

Γεφύρι Τσερχοτάμπεη στο Λάδωνα


...Βρήκε θησαυρό και τον παρέδωσε στον Σουλτάνο. Έγινε Μπέης και “μέγας σημαιοφόρος της Ελλάδας”...

Το γεφύρι του Τσερχοτάμπεη ή Τσερνοτάμπεη ή Τσοροτά ή Τσορωτά ή Τσιορωτά ή Τσερνωτά ή γεφύρι στά Φιλαίϊκα ή Φιλέϊκα ή γεφύρι στα Φίλια, γεφυρώνει τον Λάδωνα λίγο μετά την ένωσή του με τον Τράγο (αφού προηγουμένως έχει σμίξει με τον Αροάνιο), κοντά στην διασταύρωση του δρόμου “111” με τον δρόμο προς Κάτω Κλειτορία (Μαζέϊκα), στην κατεύθυνση Πάτρας-Ολυμπίας-Πύργου.
Γεφύρι "Τσερχοτάμπεη". (Φωτο: ΑΓΠ)



Είναι μονότοξο με δύο ισομεγέθη ανακουφιστικά ανοίγματα δεξιά και αριστερά, καμαρωτά και με κάθετα τα πλαϊνά τους. Τα στηθαία είναι χτισμένα σχετικά πρόσφατα με τσιμεντόλιθους ενώ η βάση του είναι καλυμμένη με τσιμέντο, προφανώς από τους ντόπιους για την διευκόλυνση διάβασης των αγροτικών μηχανημάτων τους.

Είναι από τα πιο όμορφα, γραφικά και σχετικά παλιότερα της Αχαΐας στην περιοχή των Καλαβρύτων, που στέκει αγέρωχα πάνω από τον πλούσιο όλο το χρόνο σε νερά και παμπάλαιη ιστορία Λάδωνα.

Χτίστηκε στις αρχές του 16ου αιώνα με έξοδα του Γεωργίου Τσορωτά ή Τσερνωτά ή Τσερνοτά ή Τσιορωτά και βρίσκεται κοντά στη θέση Φιλαίϊκα ή Φιλέϊκα καλύβια Καλαβρύτων, κοντά στα σύνορα Αχαΐας και Αρκαδίας, προκειμένου να συνδέει τα Φίλια με το Θεόκτιστο (Τοπόριστα ή Τοπόστα). Η περιοχή ονομάστηκε έτσι από το πλησιέστερο χωριό Φίλια (1 χιλ.). 
Ακόμη είναι σε χρήση. (Φωτο: ΑΓΠ)


Ο Γεώργιος Τσερχωτάς λέγεται ότι γεννήθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα στην ευρύτερη περιοχή του Λευκασίου (Κλειτορία) Καλαβρύτων. Ήταν χριστιανός, άγνωστης όμως καταγωγής (Έλληνας, Αλβανός ή Σλάβος), που κάποια μέρα σκάβοντας ένα χτήμα της Ι.Μ. Αγίου Αθανασίου στα Φίλια (ή κατ' άλλους στα κτήματά του στον Πύργο) βρήκε ένα θησαυρό του αρχαίου Κλείτορα, πιθανώς θαμμένο από το φόβο των Γότθων του Αλάριχου, τον οποίο λόγω και του όγκου του είχε την πονηράδα να παραδώσει στο Σουλτάνο Σελίμ τον Α' τον Σκληρό (1512-1520). Με τα χρήματα αυτά ο Σουλτάνος κατέχτησε το 1517 την Αίγυπτο (1), με τη συμμετοχή του Τσερνωτά ως επικεφαλής 2500 χριστιανών σπαχήδων (ιππέων).
Τσερχοτάμπεη ή Φιλαίικο γεφύρι. (Φωτο: ΑΓΠ)



Ο Τσερχωτάς με τη δύναμη που του έδινε η εύνοια του Σουλτάνου απέτρεψε τους Τούρκους από το να λεηλατήσουν τη μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά κατά την εκστρατεία στην Αίγυπτο και γι' αυτό οι μοναχοί του απένειμαν τον τίτλο του “Μεγάλου Σημαιοφόρου της Ελλάδας”, σύμφωνα με χειρόγραφο της μονής.

Επιπλέον, για τις γενικότερες υπηρεσίες του στο Σουλτάνο, κατά τον πόλεμο των Μαμελούκων στην Αίγυπτο, χρίστηκε Μπέης και απέκτησε χτήματα στα Καλάβρυτα, Αιγιαλεία, Κορινθία, Ηλεία και Μεσσηνία. Έδωσε το όνομά του στο χωριό Τσερνωτά ή Τσορωτά (Λευκάσιο) στην περιοχή των Καλαβρύτων και ακόμη έχτισε μοναστήρια, πύργους και έκανε διάφορα κοινωφελή έργα, μεταξύ των οποίων την αναστήλωση της μονής Ταξιαρχών Αιγιαλείας, όπως αναφέρεται στο ρητορικό της μονής, που είχε καεί το 1500. (2) 
Το στηθαίο από τσιμεντόπλινθους. (Φωτο: ΑΓΠ)
 

Λέγεται ότι η πόλη του Πύργου της Ηλείας πήρε το όνομά της από έναν δικό του πύργο, που έχτισε το 1512 στη θέση “Επαρχείο”. Πέθανε την Πέμπτη 15/3/1535 στη μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού, την οποία ο ίδιος ίδρυσε.

Σύμφωνα με το Χρονικό του Γαλαξειδίου, κάποιος Ιωάννης Τσερχοτάμπεης (γιος ή εγγονός του Τσερχοτάμπεη), μετά τη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571, επαναστάτησε κατά των Τούρκων στη Β. Πελοπόννησο και τη Ρούμελη. Πιάστηκε όμως και γδάρθηκε ζωντανός. Η οικογένειά του πέφτοντας σε δυσμένεια αναγκάστηκε να περάσει στα Επτάνησα.


Κατά την τοπική παράδοση το δημοτικό τραγούδι της Λάμπρως

...σαράντα δυο τουρκόπουλα, την Λάμπρω κυνηγάνε.

Κι η Λάμπρω από το φόβο της, στον Αη Γιώργη πάει.

Άγιε μου Γιώργη γλύτωμε απ' των Τουρκών τα χέρια...”

αναφέρεται σε κάποια κόρη του Τσερχοτάμπεη, η οποία προσπαθώντας να γλυτώσει από τη σφαγή, έτρεξε να κρυφτεί στη μονή Αγίου Γεωργίου στο Φενεό της ορεινής Κορινθίας, όπου, όπως λέγεται, ήταν θαμμένος ο Τσερνωτάς (κατ' άλλους τάφηκε στη μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας).
 
Υπάρχει και μια Ρουμελιώτικη παραλλαγή όπου τα “τουρκόπουλα” αντικαταστάθηκαν από “τα κλεφτόπουλα”, πράγμα καθόλου περίεργο γιατί, όπως είναι γνωστό από άλλα τραγούδια αλλά και την ιστορική πραγματικότητα, η ζωή των κλεφτών, οι δυσκολίες της και ο τραχύς βίος, τους ανάγκαζαν να πραγματοποιούν και επιδρομές και αιχμαλωσίες ζητώντας λύτρα και διάφορα υλικά πρώτης ανάγκης από τους προύχοντες της τότε εποχής, αγάδες και κοτσαμπάσηδες.

Η Ρουμελιώτικη αυτή παραλλαγή λέει:

Σαράντα δυο κλεφτόπουλα τη Λάμπρω κυνηγάνε

κι η Λάμπρω ήτανε φρόνιμη, στον Άη Γιώργη πάει.

  • “Άγιε μου Γιώργη γλύτωμε απ' των κλεφτών τα χέρια,
    να φέρω λίτρες το κερί κι οκάδες το λιβάνι
    και με βουβαλοτόμαρα να κουβαλώ το λάδι”.
    Άνοιξαν τ' άγια μάρμαρα και μπήκε η Λάμπρω μέσα.

 

Αναφορές:

  1. Χειρόγραφο 282/189/1282 της μονής Διονυσίου Αγίου Όρους
  2. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Εκδοτική Αθηνών



Δείτε παρακάτω το σχετικό video για το γεφύρι του Τσερχοτάμπεη από: www.youtube.com/agpelop


Δείτε και το σχετικό video για το χορηγό του γεφυριού, Γεώργιο Τσερχωτά, βασισμένο στην Ρουμελιώτικη παραλλαγή, για κάποια πιθανή κόρη του. Πρόκειται για το δημοτικό τραγούδι "Σαράντα δυο κλεφτόπουλα τη Λάμπρω κυνηγάνε..."
 

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

1)
Η ΣΚΑΛΑ ΤΟΥ ΒΡΑΔΕΤΟΥ


       Η Σκάλα του Βραδέτου        The staircase of  VRADETO
          Οδοιπορώντας στο Ζαγόρι                           Travelling in Zagori

Συγγραφέας:  Σπύρος Μαντάς-Θοδωρής Χαμάκος
Τίτλος: Η Σκάλα του Βραδέτου, οδοιπορώντας στο Ζαγόρι
              The staircase of Vradeto, Travelling in Vradeto
ISBN:  960-296-074-4
Σελίδες:  72 (Σκληρό εξώφυλλο)
Διαστάσεις:  22χ22 cm
Εκδότης:  Νίκας. Ελληνική Παιδεία Α.Ε. Αθήνα 2003
                  Σόλωνος 120   10681
                  Τηλ.  210 3307079
                  www.nikasbooks.gr

"Σκάλες αρκετές σώζονται στο Ζαγόρι.
Είναι η Σκάλα του Τσεπέλοβου. Είναι η Σκάλα που ενώνει το Κουκούλι με την Μπάγια (τώρα Κήποι), χρησιμοποιώντας το γεφύρι του Κοντοδήμου. Είναι η Σκάλα που ενώνει τη Βίτσα με το Κουκούλι, μέσα από τη χαράδρα του Βίκου και το γεφύρι του Μίσιου.
Όλες πολυσύχναστες τότε, έσφυζαν από ζωή και κίνηση.
Όμως η πιο εντυπωσιακή, η καλλίτερη μέσα σ' ολόκληρη την Ήπειρο, είναι η Σκάλα του Βραδέτου.
Σωζόμενη μέχρι τις μέρες μας ακέραιη, στέκει αδιάψευστος μάρτυρας μιας τέχνης μοναδικής-γέννημα ανάγκης και υπομονής-γι' αυτό και ανεπανάληπτης".


2)  Ανάτυπο της εργασίας " Τούρκικα γεφύρια της Ανατολίας την εποχή των Οσμανλήδων", μια πολύτιμη συμβολή στη βιβλιογραφία της γεφυροποιίας.
     Παρουσιάστηκε στις 23 Νοεμβρίου 2002 κατά την Α' Επιστημονική Συνάντηση του ΚΕΝΤΡΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΤΡΙΝΩΝ ΓΕΦΥΡΙΩΝ στην Καλλιθέα Αττικής. 

Συγγραφέας: Θοδωρής Νικολάου Χαμάκος
Τίτλος: Τούρκικα Γεφύρια της Ανατολίας την εποχή των Οσμανλήδων.
Μια πολύτιμη συμβολή στη βιβλιογραφία της γεφυροποιϊας.
Διαστάσεις: 17Χ24
Σελίδες: 22
Εκδότης: Κέντρο Μελέτης Πέτρινων Γεφυριών

Εμπεριέχεται στα Πρακτικά της Α' Επιστημονικής Συνάντησης του ΚΕ.ΜΕ.ΠΕ.Γ


 3) Από το Κέντρο Μελέτης Πέτρινων Γεφυριών (ΚΕ.ΜΕ.ΠΕ.Γ.) έχουν εκδοθεί τα πρακτικά των πρώτων τριών Επιστημονικών ημερίδων. 

Τα εκδοθέντα βιβλία είναι:
 


Δελτίο τύπου από δήμο Κορινθίων για το γεφύρι στον Άσσο







~    Από το Δήμο Κορινθίων πήραμε το παρακάτω δελτίο τύπου:

                                                                                                                         Κόρινθος  28 / 01/ 2013
                                                                                                       
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

ΔΗΜΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΩΝ

Γραφείο Τύπου
Κολιάτσου 32, 20 100  ΚΟΡΙΝΘΟΣ
Τηλ.:27413-61000
Fax: 27410-71700

       
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ & ΑΝΑΔΕΙΞΗ
 ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ  ΣΤΟ ΡΑΧΙΑΝΙ
Εγκρίθηκε η  αποκατάσταση της Ενετικής Γέφυρας στο χείμαρρο Ράχιανι, που βρίσκεται στα όρια της Δημοτικής Ενότητας  του Άσσου-Λεχαίου, την οποία είχε δρομολογήσει ο τότε Δήμαρχος Άσσου-Λεχαίου και νυν αντιδήμαρχος του Δήμου Κορινθίων  Χαράλαμπος Καμπούρης.
Οι διαδικασίες για την ένταξή της ξεκίνησαν το 1995   από τον αείμνηστο Πρόεδρο  της τότε Κοινότητας Κακιζή Βασίλειο και ολοκληρώθηκαν το 2009 επί δημαρχίας  Χαράλαμπου Καμπούρη.  Την προηγούμενη εβδομάδα, το Κ.Α.Σ. (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο), ενέταξε  για χρηματοδότηση το έργο αποκατάστασης και ανάδειξης της  Γέφυρας, η οποία αποτελεί ένα μοναδικό μνημείο ομορφιάς και ιστορικής μνήμης τόσο για τον Δήμο Κορινθίων όσο και για την ευρύτερη περιοχή.
Η μελέτη για την ανάδειξη και προστασία της Γέφυρας εκπονήθηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο  των συνεργατών Ρούσσου- Πετράκου - Σταυροπούλου, τους οποίους ευχαριστεί η Δημοτική Αρχή για την πολύτιμη και ουσιαστική βοήθεια τους, τον κ. Σιδηρόπουλο για την άψογη συνεργασία,  καθώς και σε όσους συνετέλεσαν για να δρομολογηθούν οι εργασίες ολοκλήρωσης των απαιτουμένων έργων  των 27 μέτρων μήκους και 8,5 μέτρων  ύψους, ιστορικής  Ενετικής Γέφυρας,  στο χείμαρρο Ράχιανη, που βρίσκεται στα όρια του Άσσου, της Δημοτικής Ενότητας Άσσου-Λεχαίου του Καλλικρατικού Δήμου Κορινθίων.
Ιστορικά μπορούμε να αναφέρουμε ότι η γέφυρα υδραγωγείου βρίσκεται στη κοίτη του Λογγοπόταμου και η κατασκευή της χρονολογείται στο 1687-1715, στην περίοδο της Ενετοκρατίας. Πρόκειται για κτίσμα μεγάλων διαστάσεων, του οποίου μόνο  το κεντρικό  τμήμα σώζεται σε καλή κατάσταση. Αποτελείται στο πρώτο επίπεδο από μια μεγάλη καμάρα και ισχυρά πλευρικά τοιχώματα. Πάνω ακριβώς από την καμάρα υπάρχει μια σειρά από επτά στενές ημικυκλικές καμάρες. Η τοξοστοιχία αυτή πλαισιωνόταν από δύο μικρότερες καμάρες από τις οποίες σήμερα σώζεται μόνο η δυτική. Η κατασκευή της γέφυρας είναι εξαιρετικά  επιμελημένη, γεγονός που μαρτυρά πολύ υψηλό επίπεδο τεχνικών γνώσεων, παρουσιάζει μεγάλο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον και έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Στην περιοχή, ιδιαίτερα την άνοιξη και το καλοκαίρι, υπάρχει ποικιλία σπάνιων λουλουδιών και φυτών,  καταφύγιο  άγριας πανίδας που συνθέτει μια μαγευτική εικόνα και ένα θέλγητρο επιστροφής σε άλλες εποχές, μέσα από την μαγεία της φύσης.

Με χαρά και ικανοποίηση χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία αυτή του Δήμου Κορινθίων, του τότε Δημάρχου Άσσου-Λεχαίου και νυν αντιδημάρχου Κορινθίων Χαράλαμπου Καμπούρη και όλων όσων συνέβαλαν στο να φτάσουμε σ' αυτό το σημείο, την ανάδειξη δηλαδή ενός σπουδαίου πολιτιστικού μνημείου της περιοχής, όπως είναι η αποκατάσταση της ενετικής Γέφυρας στο χείμαρρο Ράχιανι.
Αξίζουν συγχαρητήρια στους αιρετούς της περιοχής και τους συνεργάτες τους για την πρωτοβουλίας τους αυτή, που δείχνει το σεβασμό τους στην βαριά πολιτιστική μας κληρονομιά και την προσήλωσή τους στην ανάδειξη μιας άλλης τεχνοτροπίας, παλιάς και ένδοξης εποχής.
Μακάρι το παράδειγμά τους να ακολουθήσουν και άλλοι αιρετοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Παραθέτουμε επίσης και το σχετικό δημοσίευμα της 24/01/2013 της "Καθημερινής":
 

Και το σχετικό δημοσίευμα του Βήματος, επίσης, της 23/1/2013:

Σώζεται το ενετικό γεφύρι στον Ασσο Κορινθίας
Ξεκινά το έργο αποκατάστασής του έπειτα και από έγκριση του ΚΑΣ
Σώζεται το ενετικό γεφύρι στον Ασσο Κορινθίας



Λίθινη, πολύτοξη και με μήκος περί τα 27 μέτρα, κατασκευασμένη κατά την περίοδο της Β΄ Ενετοκρατίας (1687 - 1715) στην Πελοπόννησο η γέφυρα-υδραγωγείο κοντά στο χωριό Ασσος της Κορίνθου πρόκειται επιτέλους να αποκατασταθεί και να γλιτώσει από την απειλούμενη κατάρρευση. Διότι, παρά το γεγονός, ότι είναι κηρυγμένο ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το 1995 λόγω των εξαιρετικών χαρακτηριστικών της αλλά και της εποχής που κτίσθηκε, είχε αφεθεί στην τύχη της ελλείψει χρημάτων.
Ηδη όμως γίνεται το πρώτο βήμα χάρη στην Δημοτική Ενότητα Ασσου-Λεχαίου Κορινθίας, η οποία χρηματοδότησε τη μελέτη αποκατάστασης της ενετικής γέφυρας, που είναι κόσμημα της περιοχής και το έργο πρόκειται να υλοποιηθεί, αφού εγκρίθηκε και από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Τη μελέτη συνέταξε το γραφείο αρχιτεκτονικών μελετών Ελένης Ρούσσου με συνεργάτες, τους Ιωάννη Σταυρόπουλο και Κωνσταντίνο Πετράκο.
Η γέφυρα βρίσκεται πάνω από τον χείμαρρο Ράχιανι ή Λογγοπόταμο, ο οποίος διασχίζει την κοιλάδα των Κλεωνών και εκβάλλει στον Κορινθιακό κόλπο. Οπως ανέφερε στο ΚΑΣ ο αν. προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Βυζαντινών Μεταβυζαντινών Μνημείων Θέμης Βλαχούλης η γέφυρα, με ύψος 8,50 μέτρα αναπτύσσεται σε δύο διαζώματα.
Στο πρώτο - το κάτω - υπάρχει ένα μεγάλων διαστάσεων τόξο που καταλήγει, ένθεν και ένθεν, σε δύο ακρόβαθρα, τα οποία είναι τοποθετημένα μέσα στην κοίτη του χειμάρρου και σε απόσταση από τις όχθες. Στα ακρόβαθρα μάλιστα διακρίνονται ακόμη οι διαμπερείς οπές στήριξης των ξύλινων ικριωμάτων, που είχαν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή της.
Το δεύτερο διάζωμα - το άνω - είναι μία τοξωτή πεσσοστοιχία που διατηρεί και ένα τόξο στη μία πλευρά, καθώς το δεύτερο της άλλης καταστράφηκε πρόσφατα έπειτα από ανθρώπινη παρέμβαση. Στη θέση του, έχει κατασκευαστεί σήμερα από οπλισμένο σκυρόδεμα που στηρίζεται στη γέφυρα. Πάνω από το δεύτερο διάζωμα εξάλλου, διαμορφώνεται το επίπεδο τμήμα του υδραύλακα.


Όπως και το αντίστοιχο της Ελευθεροτυπίας της 24/1/2013:

Έντυπη Έκδοση

Σώζεται και το γεφύρι του Ασσου

Δεν είναι το πρώτο πέτρινο γεφύρι που έχει αφεθεί στη μοίρα του και καταρρέει. Μόνο που η ενετική τοξωτή γέφυρα του Ασσου, που ακόμη στέκει όρθια και σε καλή σχετικά κατάσταση, προκάλεσε το ενδιαφέρον της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κάτι όχι και τόσο σύνηθες.
Ο Δήμος Ασσου-Λεχαίου Κορινθίας ανέλαβε την πρωτοβουλία, καθώς το κράτος αδυνατεί να φτάσει παντού όπου χρειάζονται έργα προστασίας, και ανέθεσε τη σχετική μελέτη ανάδειξης της γέφυρας στο γραφείο της αρχιτέκτονος Ελένης Ρούσσου.
Η μελέτη που εκπονήθηκε από την κ. Ρούσσου και τους συνεργάτες της, Ιωάννη Σταυρόπουλο και Κωνσταντίνο Πετράκο, παρουσιάστηκε προχθές στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο από τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Βυζαντινών Μνημείων, Θέμη Βλαχούλη, και εγκρίθηκε προκειμένου να μπει σε ένα δρόμο υλοποίησης. Ετσι, ένα πραγματικό κόσμημα αρχιτεκτονικής, χαρακτηρισμένο από το 1995 ως ιστορικό διατηρητέο, θα πάψει να χάνει κομμάτια και να απαξιώνεται. Είναι, άλλωστε, και ένα από τα αξιοθέατα της περιοχής.
Η γέφυρα αυτή, που λειτουργούσε ως υδραγωγείο, κτίστηκε κατά τη Β' Ενετοκρατία (1687-1715), σε μια περίοδο με έντονη οικοδομική δραστηριότητα στην Πελοπόννησο. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Ασσος, περίπου 12 χλμ. από την πόλη της Κορίνθου, πάνω στην παλαιά εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών. Γεφυρώνει το χείμαρρο Ράχιανι ή Λογγοπόταμο, ο οποίος διασχίζει την κοιλάδα των Κλεωνών και εκβάλλει στον Κορινθιακό Κόλπο.
Πρόκειται για μια λίθινη πολύτοξη γέφυρα υδραγωγείου, μεγάλων διαστάσεων, που αναπτύσσεται σε δύο διαζώματα, είπε ο κ. Βλαχούλης. Η κατασκευή της χαρακτηρίζεται καλή. Εχει ύψος περίπου 8,50 μέτρα, μήκος 27 μέτρα και πλάτος υδραύλακα 2 μέτρα. Στο πρώτο διάζωμα η υδατογέφυρα αποτελείται από ένα μεγάλων διαστάσεων τόξο που βαίνει σε δύο ακρόβαθρα, τα οποία τοποθετούνται σε απόσταση από την όχθη και μέσα στην κοίτη του χειμάρρου.
Τόσο η εξωτερική παρειά της λιθοδομής των ακροβάθρων όσο και οι θολίτες του κεντρικού τόξου είναι κατασκευασμένα από καλά λαξευμένους πώρινους δομόλιθους. Το ενδιαφέρον είναι ότι σώζονται στα ακρόβαθρα οι οπές στήριξης των ξύλινων ικριωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της.
Το δεύτερο διάζωμα αποτελείται από μια τοξωτή πεσσοστοιχία και από ένα τόξο στα δυτικά. Αρχικά υπήρχαν δύο τόξα που πλαισίωναν την πεσσοστοιχία. Το σωζόμενο στα δυτικά τόξο ανήκει σε μια δεύτερη οικοδομική φάση, ενώ το ανατολικό έχει πρόσφατα καταστραφεί ύστερα από ανθρώπινη παρέμβαση και στη θέση του έχει κατασκευαστεί σήμερα υδραύλακας από οπλισμένο σκυρόδεμα, που στηρίζεται στη γέφυρα.




~  Από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καραβά λάβαμε την παρακάτω επιστολή:



ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΡΑΒΑ
www.e-karavas.gr

             EΠΙΣΤΟΛΗ

Προς:   κ. Θοδωρή Χαμάκο, Γενικό Γραμματέα Κέντρου Μελέτης Πέτρινων Γεφυριών (ΚΕΜΕΠΕΓ), Ιδρυτή Αρχείου Γεφυριών Πελοποννήσου (ΑΓΠ)


                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       Καραβάς, 11/6/2012


Κύριε Γενικέ Γραμματέα,

Με χαρά διαβάσαμε την επιστολή σας σχετικά με το «Γεφύρι του Κόπανου» και υποδεχτήκαμε την συμπαράστασή σας προς την προσπάθεια που καταβάλει ο Σύλλογός μας για την ανάδειξή του.
Το «Γεφύρι του Κόπανου», το οποίο γεωγραφικά βρίσκεται στις όχθες του Ευρώτα στα χωριά Καραβάς και Κλαδάς, υπήρξε η σπουδαιότερη γέφυρα του ιστορικού μας ποταμού από τα μέσα του 18ου έως και την αρχή του 20ου αιώνα. Υπήρξε σπουδαίο για την τεχνοτροπία του, τη λειτουργικότητά του, την ιστορία του και τους λαϊκούς θρύλους που αναπτύχθηκαν γύρω από αυτό. Για το Σύλλογό μας, πέραν τούτων, έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία μιας και αποτελεί το έμβλημα του Πολιτιστικού Συλλόγου Καραβά από ιδρύσεώς του.
Δυστυχώς, σήμερα έχουν απομείνει μονάχα ελάχιστα κατάλοιπα του ιστορικού αυτού γεφυριού στις όχθες του ποταμού, τα οποία είναι καλυμμένα από πυκνή βλάστηση, αφού κανένας φορέας μέχρι σήμερα δεν έχει ασχοληθεί ενεργά με τη διάσωση και ανάδειξή του.
Για το λόγο αυτό, πρόσφατα αποστείλαμε επιστολή προς όλους τους τοπικούς φορείς με θέμα την ανάδειξη των καταλοίπων του συγκεκριμένου γεφυριού, στην οποία ανταποκρίθηκαν ο Δήμος Σπάρτης και το Ν.Π.Δ.Δ. Αθλητισμού, Πολιτισμού και Περιβάλοντος του Δήμου, ο Βουλευτής Λακωνίας κ. Αθ. Δαβάκης, ο οποίος διατελεί Τομεάρχης Πολιτισμού του κόμματός του, καθώς και άλλοι υποψήφιοι των περασμένων και προσεχών εθνικών εκλογών.
Στο άμεσο μέλλον το Δ.Σ. του Συλλόγου μας υπολογίζει να προγραμματιστεί μία συνάντηση με όλους τους φορείς που εκδήλωσαν ενδιαφέρων για την ανάδειξη του «Γεφυριού του Κόπανου», ώστε να σχεδιάσουμε μαζί τις δράσεις υλοποίησης του σκοπού αυτού. Θεωρείται αυτονόητο πως θα σας ενημερώσουμε ώστε να παρευρεθείτε και να συμμετάσχετε στην επικείμενη συνάντηση.
Στην προσπάθεια που καταβάλουμε για ανάδειξη του ιστορικού «Γεφυριού του Κόπανου», χαιρόμαστε ιδιαίτερα που θα έχουμε και εσάς έναν επιπλέον σύμμαχο. Σύμμαχο με εμπειρία και γνώσεις για τα πέτρινα γεφύρια.
                                                         Με εκτίμηση
                                                     Νίκος Ι. Καρμοίρης
                                                     Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Καραβά
                                                     Φοιτητής Τμήματος ΊστορίαςΑρχαιολογίας ΕΚΠΑ



~ Μια νέα Πολιτιστική Πρωτοβουλία Πολιτών

Μια ακόμη πρωτοβουλία πολιτών, τα ΑΝΘΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ, κάνουν δυναμική εμφάνιση στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας και που σαν στόχο έχει την ανάδειξη του έργου των Λαγκαδινών μαστόρων και τη συμβολή τους στην διαμόρφωση της λαϊκής μας αρχιτεκτονικής.
Όπως λένε ...η «ανακάλυψη» των δρόμων και των τόπων της μαστοριάς εντάσσεται στην ολιστική προσέγγιση του έργου των μαστόρων που περιλαμβάνει την ιστορική, την αρχιτεκτονική και την ανθρωπολογική πλευρά. Η πρωτοβουλία μας σκοπεύει να απαντήσει στην αναγκαιότητα ανίχνευσης, χωρικού εντοπισμού, ανάλυσης και την ερμηνείας του φαινομένου της εποχικής μετανάστευσης των συνεργείων (μπουλουκιών) Λαγκαδινών Μαστόρων για την οικοδόμηση τεχνικών έργων, δημόσιων έργων και ιδιωτικών κατοικιών. Στόχος της προσπάθειας αυτής που βρίσκεται στην αρχική φάση της υλοποίησής της είναι η καταγραφή, αποτίμηση και αξιολόγηση του υπάρχοντος έγγραφου υλικού, των μαρτυριών τοπικών κοινωνιών και  μαστόρων και κυρίως των χτισμένων παραδειγμάτων της τέχνης της πέτρας στη γεωγραφική περιοχή της Πελοποννήσου και η χαρτογράφηση των «Δρόμων της τέχνης της Πέτρας» ως πολιτισμικού φαινομένου από την προβιομηχανική εποχή μέχρι σήμερα. Σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο σκοπεύουμε στην κατάθεση προτάσεων συντήρησης, ανάδειξης και αξιοποίησης σημαντικών –επιλεγμένων από ειδικές επιτροπές αρμόδιων επιστημόνων- έργων δημόσιας αρχιτεκτονικής (σχολεία, γεφύρια, σανατόρια, εκκλησίες κτλ) μέσω της ένταξή τους σε ευρωπαϊκά προγράμματα, σε συνεργασία με την Περιφέρεια και άλλους φορείς.....
....Η όλη προσπάθειά μας βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στον εθελοντισμό. Τα λειτουργικά μας έξοδα καλύπτονται από τις συνδρομές των μελών, ενώ οι πρώτες χορηγίες αξιοποιούνται για την εκτέλεση των αρχικών βημάτων στις δράσεις που προαναφέρθηκαν. Η συνεργασία με φορείς όπως τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα και διάφοροι ιδιωτικοί φορείς, σε συνδυασμό με την απόλυτα διαφανή και λιτή οικονομική λειτουργία, μας έχουν επιτρέψει να επιβιώνουμε και να προχωρούμε σ' αυτό το πολύ δύσκολο οικονομικό τοπίο. 
   Στα πλαίσια της συμπλήρωσης του πρώτου χρόνου ζωής τους, μας έστειλαν την παρακάτω πρόσκληση:




  Ευχόμαστε καλή επιτυχία στο δύσκολο αλλά ωραίο έργο τους και δηλώνουμε ότι σαν Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου (ΑΓΠ) αλλά και σαν Κέντρο Μελέτης Πέτρινων Γεφυριών (ΚΕΜΕΠΕΓ) θα είμαστε συνοδοιπόροι στην κάθε τους προσπάθεια.

 

~   Από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καραβά Σπάρτης λάβαμε την παρακάτω επιστολή:
 
   Η διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, συγκριτικό πλεονέκτημα ανέκαθεν της χώρας μας,  από τις προσπάθειες κάθε γενιάς να την ανακαλύψει, να την ερμηνεύσει και να την παραδώσει κατά το δυνατόν αλώβητη στους επόμενους,  είναι βαθειά ριζωμένη στον τόπο μας και για τούτο η προστασία της είναι ή πρέπει να είναι τοπική, περιφερειακή και εθνική ευθύνη.
   Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καραβά, έχοντας αντιληφθεί απόλυτα την σημασία του όρου, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της διατήρησης και της γνωστοποίησης της κληρονομιάς αυτής του τόπου του, με τις προσπάθειες ανάδειξης  ενός από τα σπουδαιότερα νεώτερα μνημεία του Ευρώτα, του γεφυριού του Κόπανου.
   Είναι γενικά αποδεκτό ότι αν θέλουμε να επιβιώσουμε ως λαός στη γειτονιά μας, την Ευρώπη και τον κόσμο θα πρέπει να προστατεύουμε και να αναδεικνύουμε συνεχώς τον πολιτισμό μας, όχι σαν πολυτέλεια αλλά σαν αναγκαιότητα.
   Για το λόγο αυτό, ενώνουμε και εμείς τη φωνή μας  με αυτή των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, του Προέδρου Νίκου Καρμοίρη και των κατοίκων της περιοχής για την ανάδειξη του ιστορικού γεφυριού του Κόπανου στον Ευρώτα, που πρώτα και πάνω απ’ όλα και σαν δεύτερο βήμα, μετά τον καθαρισμό του από τους φίλους και τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου και την σχετική Ημερίδα στην Σπάρτη στις  7 Νοεμβρίου 2015, πρέπει να αποκτήσει προσβασιμότητα για να είναι εύκολη η επισκεψιμότητά του.
   Και το αυτονόητο αυτό καθήκον ανήκει στην επίσημη Πολιτεία.

Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου.